TEKNOLOJİK AİLE

Arkadaşlar yada kuzenlerle bir araya geldiğimizde herkesin elinde bir telefon yada tablet çıt çıt yazılar yazma gülümseme modları sende aval aval suratlarına bakıyorsun öyle.Kızım bile eve gelir gelmez hemen;
-anne oyunnn
-anne lütfennnn
-prensese makyaj yapacağım
-küstüm anne sana ben
Tamam kabul teknoloji muhteşem bir olay aklına birşeyler takılınca hemen aç google (ben tercih ediyorum) dedeyi sor bakalım
-akşam ne yapayım
-nerelere gidip eğlensek de face de ınst de paylaşarak hava atsak
-çocuk nasıl büyütülür
-kitap okuyalım biraz(ben denedim okuduğumdan hiç bir şey anlamadım)
vs..vss
birde sosyal ağlar var ... bayılırım..gerçektende kim nerede neler yapıyor, ne giymiş ne içmiş,ne okumuş,saçı nasıl,sevgilisi nasıl
Fakattt tek anlamadığım nokta şu neden sürekli elimizde.Kızlarla buluştuk mesela sohbet bile edemiyoruz kardeşim hadi resim çekin paylaş ınst at yorum oku cvp yaz hoopppp bitti gün.
-hadi kızlar hoşcakalın ben kaçar
-ayy daha yeni geldik nereye
-ne yenisi kızım gün bitti koca yemek bekler çocuk ilgi ister siz takılın nette
Neden buluştukki sanki koca günüm gitti be yazık evde oturup film izlerdim..zaten iki kelime konuşabildik onuda telefonla hallederdim.
Yaaa yazık bize işte bu hallerdeyiz maalesef.Bizler her olayı abartarak sonuna kadar yapmayı çok seviyoruz nedense.
Teknojoji gelişsin istiyorum ama sosyal ağlar lütfen çoğalmasın

Birde bu işin çocukların olduğu ortamda yapılma konusu var;
Ellerimizde telefon akşam çocuklar kendi halinde oyun oynarken zamanla bizler gibi teknolojik aletler ellerinde  oyun yok konuşma yok   ee bizlerde ilgilenmiyoruz  onu beğen bunu paylaş derken çocuklarımıza ne öğrettik?ne paylaştık onlarla nasıl bireyler olacaklar?
Bir soralım kendimize 
HOŞCAKALIN

EVLAT ?

BİRAZ SAÇMALAYALIM

:(Çok üzgünüm aslında  yaklaşık 3,5 yıldır kaç tane blog hazırladım, yazılar yazdım,fakat bir türlü karar veremedim bu olmadı..buda olmadı...ayyy bu iğrenç...saçmaladım...Allahım ya  ne salaklık insan bir türlü karar veremezmi..
Bundan tam 31  ay  önce başlamıştı bu serüvenim ..Kızım doğduğu ve tam bir aile olduğumuz zaman ..Ay evet evlendim 30 yaşımda  sonunda.Bana kalsa halen beklerdim de insanlar laf edecek diye diye  evlendim.Allahdan eşim kafa dengi ve sevdiğim insan olunca  evlilik kaçınılmazdı doğrusu.Zor kandırdım zaten  çok lay lay lom du :)
Aslında o kadar değildi ama daha önceki yaşadıklarından dolayı biraz bunalmış sanırım tam o zamanlar karşılaştığımız için işim biraz zordu.
Neyse sonunda bir sonbahar günü evlendik( Allahıma şükürler olsun ).Birde dünyalar tatlısı prenses doğurdum değme keyfimize.
İlk zamanlarda hani bebekde doğdu ya ohhh blog konum hazır diye başladım hergün yaşadıklarımı anlatmaya  ilk maması,yok yemeği,yok yürümesi,ay güldü,vah düştü   offf çok sıkıcı geldi bana.Bir sürüde böyle bloglar var oradan arayın bulun çocuğa ne yedirilir ,ne içirilir,altı nasıl değişir  valla ben yazamam ...soran olursa cevap veririm ama o kadarda değil :)sonra düşündüm(tamda bu gün)hadi bana derse
-anne bu ne ya rezil ediyorsun beni sil bunları
-nasıl yani kızım ben yıllarımı verdim bunlara bak çok şirin olmuş
-hayır anneciğim ben istemiiiiiyoooorummm.
-:(((((
geriye kocaman bir sıfır kalacak
Ozaman bizde SAÇMALAYALIM   biraz olsun bitsin...
:)Bu arada eşimde katılacak ona göre